Dinsdag: Dagboek, woordeboek en Resepte vir disasters

20180102_085707

(stukkie hemel – 1.5km rivier op hier by my…)

Ek verstaan nie hoe ‘n man se kop werk – dit is ‘n blessing en ‘n curse.

Weave in faith is soms soos om met doring draad te brei

En….dit is lekker by die see.

 

Advertisements

Donderdag: dertien dadels vir dinamiet

children ph bRight…. nog altyd bly ek in klein dorpies, en klein dorpies maak noodgedwonge van jou ‘n jack-of-too-many trades. Watter kinder movie het gesê: “see a need, fill a need” ? ((robots, ek dink…)) punt is – dit is presies wat klein dorpies doen.

So bietjie background – toe ek my manlief ontmoet het, was hy en sy gesin die bakkers van die dorp, ‘n klein winkeltjie wat ALLES gedoen het. Brood, koekies, pizzas, kerskoeke en selfs was daar ‘n spasie vir video’s uitverhuur. Die winkel het gegroei tot 2, ons het vir Steers gebak, en ons het GEBAK. Een dag van die jaar was ons af – Kersdag, dan het sy ma kos gemaak, en ons het die winkel geskrop. Paasnaweek was 96uur aan een, met powernaps en aflos-skofte. Onthou, brood was nog met die hand gerol. Buns en koekies en alles (moet ek ‘n menu noem?) – 2 groot oonde wat aaneen honger gevoer is deur alles wat ons hande kon maak. Dit was ‘n wonderlike tyd, en ‘n voorreg om langs my man te werk. Soos WERK. Dink die gesprekke wat ons daar gehad het, het die diep fondasie gelê.

Toe word my seun gebore, en ek wou hom nie in ‘n broodkrat laat groot word. Aantrou-familie sooo close is ook Glad nie lekker, al was dit dat die koppe toe al minder geword het.

Uit die Bakkery het ons besluit – braaf, naief, ons gaan kiekies vir ‘n lewe neem…. en daarop volg 2 BAIE harde jare. Darem was ek toe die maerste ooit in my lewe, min eet en baie stres het voordele.

Crash course in boeke maak, en foto manupilasie en tikwerk en alles wat op daardie stadium op rekenaars gedoen kon word. Elke plattelandse huis het nog nie rekenaars gesien – en bemarking by skole in die rural areas was ons brood en botter, ons kon weer asem haal. Intussen het ek geleeer. Fotos vir low-low budgets. Manlief en ek het 50 troues plus minus saam afgeneem. Selfs dit het heel perongeluk in ons skoote geval as ‘n geleentheid. Met ‘n mini digitale kamera, wat in doerie jare nog nie so HOT op die platteland was, het ek ‘n meisie wat bietjie cheer-up nodig gehad het afgeneem. Sommer so pamper speel-speel in en om die huis kiekies geneem. (dit was nie lank na die bakery) Jaar later bel sy my, ons moet haar troue afneem. En wha-laa…een ding gebeur na die ander. En ons word die local fotograwe vir troues.

Soms met geleende kameras wat selfoonkiekies van vandag soos trophee fotos laat lyk… wag – ek moet wys die 3de troue (juis toe met geleende kameras)

zw25

Ons het saam ‘n gastehuis soms gewerk, juis hoekom die kiekies so op die “blaai” geranskik is. Die natuur en mooi mense help baie.

Saam bruide werk, en soms is hulle vir ‘n tydjie ‘n vriendin. En soms leer jy hulle net te goed ken, en soms al is die foto’s mooi, is ek die asshole en kan ek nie daardie vriendskap onderhou.

Bring my by baie jare nog van kiekies neem op die platteland, saam boeke, sertifikate en baaie take tik,  vir skole en rural kleuterskole.

Wat ek EINTLIK wou kom wys nou is: digitale uitnodigings wat ek vir vriendinne se kinders en kleinkinders maak. Gister was juis weer so dag – my jaarlikse uitnodiging vir Arabelle. Dit word via whatsapp en email gestuur, in die begin deur mms. Wie gebruik nog mms….vreemd voel die gedagte nou.

Ek het net die nommers en adresse so bietjie verbloem, maar hier is ‘n paar wat gedoen is deur die jare. En aangesien julle, wil of nie – sien ek hierdie blogland-mense as naby genoeg – sal ek graag indien ever nodig, gratis obviously, want dit is hoogs lekker vir my – ook so iets maak vir jou wat hier lees – indien ooit nodig.

arrabelle 4 copyalexia 6 safe the datealexia word

add-special-copy.jpg

Natuurlik toe sit ek vir 2 ure lank en gaan deur files van al die kiekies wat ek geneem het, vir kindertjies, peutertjies en my gunsteling…vrouens wat moet onthou hoe mooi is hulle. Weet nie wat dit is van ‘n photoshoot met ‘n vrou – reg gedoen, en dit kan sommer nuwe lewe gee. Ek glo nie ek was so great – meer net ‘n instrument op die platteland. ‘n Voorreg gewees.

Wil ook bylas – wat OOK ‘n klein dorpie drukkery baie anders maak – jy bou besighede saam op. Klein-klein eenman besighede. Van die besigheidskaartjies, help naam kies – help google waar om te bemark, catering kwotasies saam pryse uitwerk… raak sommer bewoë, want dit was GOED. En ek kan met trots sê, manlief het die span wat met die tyd by ons aangesluit het so opgelei, dat daar nogsteeds ‘n drukkery is. Dat daar nogsteeds gehelp word. En vrouens wat altyd net gedroom het om sonder profesionele opleiding dinge aan te vat – hulle neem OOK nou mooi kiekies. En gaan net aan….doen wat gedoen moet word. Google, waagmoed en Genade van Bo…

((as jy baie naskurig is – met tyd….in die argiewe van my fb page is daar ‘n storie tussen die voorbeelde)) – ek WEET ek is small-time, en dit is goed…het vrede gemaak dat ek nie ‘n “stads-sukses” verhaal gaan wees, maar ‘n oomblik vir oomblik….was dit ‘n baie klein plaas dorpie sukses

Zelda K albums (facebook page link)

 

 

Toe ontdek ek haar…

DSC_0546“Your life doesn’t happen in any kind of order. Events don’t have cause and effect relationships the way you wish they did. It’s all a series of fragments and repetitions and pattern formations. Language and water have this in common.”
Lidia Yuknavitch, The Chronology of Water: A Memoir

“You see it is important to understand how damaged people don’t always know how to say yes, or to choose the big thing, even when it is right in front of them. It’s a shame we carry. The shame of wanting something good. The shame of not believing we deserve to stand in the same room in the same way as all those we admire. Big red A’s on our chests.”
Lidia Yuknavitch, The Chronology of Water

“So yes I know how angry, or naive, or self-destructive, or messed up, or even deluded I sound weaving my way through these life stories at times. But beautiful things. Graceful things. Hopeful things can sometimes appear in dark places. Besides, I’m trying to tell you the truth of a woman like me.”
Lidia Yuknavitch, The Chronology of Water

Ek het haar TedTalk gekyk – en toe quotes gegoogle, en nou moet ek die boeke soek…Moet net.

(kiekie – Kidds Beach, intussen het die bordjie heeltemal afgeroes, en is nog nie replaced nie. Is ook nou al maande besig om juis dit te verf….)

“I learned from an early age that if it feels bad, it’s good, and if it feels good, you are bad”
Lidia Yuknavitch, The Chronology of Water

“When you bleed, this word is more powerful than any word you could ever speak. It is a blood word. It binds you to animals and trees and the moon and the sun. Where men take blood in the world in hunting and war, women give blood. It is the word ne because it closes the room of a woman’s body to men.”
Lidia Yuknavitch, The Small Backs of Children: A Novel

 

 

Woensdag – wulpse wol aape, en wakker weerwolwe.

DSC_0735Blykbaar is hier ‘n lonely aap in die bos, en blykbaar maak dit die mense hier rond onrustig. Aap – nie soos klein bobejaantjie nie. Met al die groei en bouwerke, kry ek hom jammer. Wil myself clone, en dan aan al wat ‘n back-actor en scaffold en boom vasmaak – die natuur net so bietjie vrede weer gee hier rond. Dit raak yler.

Dan ook – hoe druk mens terug. Soos fisies. Wanneer dit natuurlik gebeur – spontaan wat jy nie eers jou lyf moet vertel hoe, dai ene kry ek reg. Gister is hier ‘n maat by my seun. En hy druk my koebaai – AWKWARD…. Ken hom – hy is ‘n goeie kind (meestal is kinders goed – net misverstaan dalk soms). In die popular gangs (bybeltannies ook) is druk en soen hoe dinge gedoen word. Seker my eenkant-geid, maak ek so: skud hartlik hand en smile dat jou ore jou kop bymekaar moet hou – dit is spontaan vir my. Op ‘n esoteriese vlak dink ek my aura is soos sop – nie juis net kleurvolle lug.

Vandag gaan ek twee keer moet blog….net te veel wat ek wil wys en sê en sommer net hier wil wees.

(kiekie – vrystaat plaas truksvy boom….dramaties ne – self geneem)